Show simple item record

dc.contributor.authorAtabeyoğlu, Ömer
dc.contributor.authorTurgut, Hilal
dc.contributor.authorYeşil, Pervin
dc.contributor.authorYılmaz, Hasan
dc.date.accessioned2015-05-25T06:41:17Z
dc.date.available2015-05-25T06:41:17Z
dc.date.issued2009
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11494/763
dc.description.abstractKentler yaşayan varlıklar olup doğar, zaman içerisinde gelişip büyür ve değişirler. Kentler bu sü- reç içerisinde sahip oldukları varlık, kültür ve karakterlerin bir kısmını korur, bir kısmını değiştirir ve bir kısmını da kaybederler. Erzurum kenti, kuruluşu çok eski tarihlere dayanan bir kent olup, doğal süreçlerin bir gereği olarak büyük bir değişim yaşamıştır. Üzerinde kurulan pek çok uygar- lıktan etkilenen, izler ve miraslar barındıran kent, sonunda modernleşen ve kompleksleşen kent an- layışına yenilmiştir. Bu değişimin en büyük ve en çarpıcı örnekleri ise tarihsel nitelikli anıtlar, ge- leneksel konutlar ve mahallelerde görülmektedir. Tarihi kent çekirdeğinin geleneksel mahalle anla- yışı, sokak yapısı, taş evleri ve kentsel donatılarından oluşan yapısının tahrip eden değişimler kül- türel ve sosyal yapıyı da tahrip etmektedir. Bu çalışmanın amacı, Erzurum kenti’nde zaman içeri- sinde yok olmuş, değişime uğramış ve yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olan kültürel mirasın de- ğişimini gözler önüne sermek, bir yıl gibi kısa bir süreç içerisinde yıkımın ne kadar büyük boyutlara ulaştığını vurgulamaktır. Çalışmada Erzurum kenti I. ve III. derecede arkeolojik ve kentsel sit sı- nırları içerisinde ki geleneksel doku değişimleri ortaya konulmak amacı ile 1986 yılı imar planı altlık olarak alınmış ve 2006 ile 2007 yıllarında alan gezilerek ortaya çıkan 1 yıllık değişimler hari- talanmıştır. Sonuç olarak tescilli evlerde herhangi bir yıkımın görülmediği ancak, tescilli olmayan geleneksel evlerin %12’sinin yok olduğu görülmüştür. Mahalle ölçeğinde değerlendirme yapıldı- ğında ise tarihi kent dokusunun yok olarak geleneksel mahalle anlayışının yeni imarlaşmalar ile düzeltilemez hale geldiği belirlenmiştir.en_US
dc.description.abstractThe city of Erzurum is an old settlement, which originates from very old dates and has experienced huge transformations resulting from natural proc- esses. The city, which was affected largely by sev- eral civilisations founded on itself and shelters their traces and heritages even now, was finally beaten by an urbanisation understanding in which modernisa- tion and complexity are dominant features. The best and the clearest examples of this transformation can be seen on the historical-featured monuments, tradi- tional houses and in ancient neighbourhoods and sub-streets. These changes not only destroyed the structures of historical core of the city, which was composed of traditional neighbourhood understand- ing, street structure, stone houses, and urban equipment elements but also cultural and social structure. The aim of the study is to reveal the condi- tions of cultural heritages in Erzurum city, which were destroyed, transformed and faced to extinct in time by focusing how big the extents of devastation are even in a single year. In the study, development plan in 1986 was considered as base map in order to determine the changes in traditional urban tissue inside the boundaries of first and the third degree archaeological sit areas and urban sit areas and one-year changes between 2006 and 2007 were de- termined by field-surveying. It was found that the area whose present conditions were determined in 2006 was largely destroyed compared to develop- ment plan in 1986. In the evaluation conducted in 2006, there existed thirteen houses, which were in use and inventoried as strong enough; three houses, which were not in use but inventoried as strong enough; one house, which was partly destroyed and had inventory while all of twenty-one inventoried houses were fully destroyed. Among the traditional houses, which were not inventoried, twenty-two were determined to be in use and strong enough, seven were not in use but strong enough; sixteen were partly destroyed while thirty-three were fully de- stroyed. It was also determined that mosques, hamams (Turkish baths), cemeteries, tombs (kum- bet), medreseh, fortress and fountains survive, and the number of garden walls reduced only to four.In 2007, field survey was repeated and the counts were updated. Found data were processed on the devel- opment plan again. According to the findings, thereen_US
dc.language.isoturen_US
dc.publisherİTÜ Dergisien_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subjectTarihi Kenten_US
dc.subjectDeğişimen_US
dc.subjectKent Dokusuen_US
dc.subjectHistorical Cityen_US
dc.subjectTransformationen_US
dc.subjectUrban Tissueen_US
dc.titleTarihi bir kentin değişimi: Erzurum kentien_US
dc.title.alternativeTransformation of a historical city: Erzurum cityen_US
dc.typearticleen_US
dc.contributor.authorIDTR107778en_US
dc.contributor.authorIDTR29701en_US
dc.contributor.authorIDTR110935en_US
dc.contributor.authorIDTR2611en_US
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanıen_US


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record