Yazar "Erkal, Abdulkadir" seçeneğine göre listele
Listeleniyor 1 - 4 / 4
Sayfa Başına Sonuç
Sıralama seçenekleri
Öğe Ahmed dursun nâtıkî'nin mantık bilimi ile ilgili bir şiiri üzerine(Turkish Studies(Elektronik), 2012) Erkal, AbdulkadirDivan şiiri insana dair her ayrıntıyı ihtiva eden bir şiir geleneğidir. Bu bakımdan da ilme ayrı bir önem verir. Özellikle tasavvuf şiirinde daha fazla göze batan Batıni ilmin yanında divan şairleri zahiri ilmin de önemine ve gerekliliğine vurgu yapmış ve bu birikimlerini de şiirlerinde yer yer okuyucuyla paylaşmışlardır. Bu aynı zamanda divan şairinin bu tür ilimlere olan eğilimlerinin yanında, kendi şiir kalitesini de okuyucu nazarında yükseltmiş olmaktadır. Osmanlı toplumunda alim şairlerin de yer alması ilmi şiirle büsbütün iç içe sokmuştur. Bu şairlerden biri de Ahmed Dursun Nâtıkî’dir. Ardahan’da doğup Erzurum’da yetişen ve on bir yıl Erzurum Müftülüğü görevini de yapan Natıkî, Erzurum bölgesi için önemli bir şahsiyettir. Yıllarca Erzurum medreselerinde ders veren Natıkî, bu birikimini şiirlerine de yansıtmıştır. Mantık ilmi, özellikle, medrese eğitimi almış âlim divan şairlerinin eserlerinde yer verilmiş ve bu bilimin terim ve terkipleriyle mazmunlar oluşturulmuştur. Nâtıkî, bu şiirinde Mantık ilminin bir dalı olan Kıyas’ın mod ve şekilleri üzerinde durmuştur. Kıyas, öncül adı verilen birden çok önermeyle, sonuç adı verilen bir önerme arasında mantıkça geçerli bir ilişki kurmaktır. Bu makalede Nâtıkî’nin Mantık ilminin bir dalı olan Kıyas’ın özelliklerini içeren şiiri incelenerek kıyasî önermelerin bütün şekilleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.Öğe Divan şiirine poetik yaklaşımlar: Divan şiirinde saf şiir üslubu(Atatürk Üniversitesi, 2016) Erkal, AbdulkadirSon zamanlarda batı edebiyatında poesie pur kavramıyla dikkat çeken ve dilimizde 'saf şiir' şeklinde ifade edilen tarz, bundan yüzyıllar öncesinde Divan şiirinde ortaya atılmış ve benimsenmiş üsluplardan biridir. Saf şiir ilk önce Doğu şiirinde ortaya çıkmış bir kavram olup daha sonraları Batı'ya yerleşmiş ve Batılı şairlerin kafalarını meşgul etmiştir. Klasik Türk şiirinde hemen hemen her yüzyılında saf şiir söylemi mevcuttur. Divan şairleri saf şiirle ilgili olarak genellikle pak ve pâkize kelimeleri etrafında kurdukları terkiplerle şiirlerini bu üslup etrafında tavsif etmişlerdir. Divan şairlerinin şiirlerinin saflıklarıyla övünmeleri şiirde anlam duruluğuna, gösterişten uzaklığa ve şiirin özüne gösterdikleri önemi işaret etmesi bakımından önemlidir. Şairlerin safın yanında su imgesini de kullanmaları su ile insan, okuyucu ile şiir ilişkisi bağlamında şiirin fonksiyonunu da ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, 15-19. yüzyıllar arası önde gelen şairlerinin saf şiir ile ilgili oluşturdukları terim ve kavramlar ışığında, saf şiir üslubunun özellikleri, anlam dünyası incelenerek, 20. yüzyıl saf şiir anlayışındaki yansımaları ele alınmıştır.Öğe ‘Hayret’ten ‘divâne’liğe divan şiiri(Turkish Studies(Elektronik), 2014) Erkal, AbdulkadirDivan poetry for centuries in the ongoing tradition created their own terminology, has set up his own symbolic language of poetry. Symbolism in Divan poetry is remarkably excessive coding products. Divan poetry tradition and love that loving of Technical Terms (mazmun the / symbol) mainly came from the well-known Sufi terminology, it is a fact. Divan poets, Sufi metaphor adorned with the rich, meaningful words, phrases and terms that have benefited from greatly. At the beginning of this concept 'amazing' and 'insanity' means. Amazing, about God being ambitious, being unhappy, fear and pleasure in the same way, trust and hope is a stop between. In the terminology of the disciples of Divan poetry lover who wants to achieve the main objective is stunned after authorities is insanity. Insanity, but also because of the love of practical wisdom in leading the discourse in the sense of a divine or mystical orientation could be seen. Thus, a normal human feeling and love for the natural and desirable, has become mysteriously changed into insanity. The presence of insane in poetry, to describe the fact that the world is intelligent. Majnun insanity discussed in the context imagery, metaphor world, the Sufi mystical symbolism in establishing the Ottoman poets of sources common to the Ottoman culture has become an icon for the founding and formative. In this context, the Court poetry, not only is to say insanity, but also love states. In this study, scanning the works of prominent poets from different centuries 'amazing' and 'insanity’ authorities in areas with divans of poets created around these concepts have tried to put forward love metaphorical dimensions.Öğe Türklük bilimi araştırmaları(Cemre in the divan poetry and bosnanian sâbit’s cemreviyye, 2014) Erkal, AbdulkadirMankind in nature as a living being, of course, and the surrounding neighborhoods have been interested in natural phenomena, most of the time they have been under the influence and it has been attempted to portray a variety of ways. An important part of the poem in the Divan of the elements of nature in redif to take place, the nature of Divan poetry and is sign of the importance given to the environment. The Divan poets, nature and the elements of time and events related to treatment, especially in the introductory part of the kaside has become tradition. One of these concepts is Cemre. Cemre in the Divan poetry is concept that, at least given the location. Among the reasons for this spring and newruz shown as having two major events between. One of the most important local writer is Bosnian Sabit whose cemreviyye has been the only example of its nature in the 17th century Divan poetry. Since then ther has been no any other example of the nature of the Cemreviyye and therefore it has been referred tp as unique piece of Divan poetry. In this study, the meaning of cemre and cemreviyye and will be dwelt on with specifıc reference to Divan poetry. Finally, Bosnian Sabit’s Cemreviyye kaside has been annotated with the relevant verses.
