Yazar "Koyuncu, Onur" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 3 / 3
  • Küçük Resim
    Öğe
    Eskişehir ve çevresindeki bazı tarım alanlarındaki tarla yabancı otlarının florası
    (Artvin Çoruh Üniversitesi, 2012) Söker, Asuman; Koyuncu, Onur; Yaylacı, Ömer Koray; Tokur, Süleyman
    2003-2004 yıllarında Eskişehir ve çevresinde tarımı yapılan bazı kültür bitkilerinin 36 farklı lokalitesindeki tarla yabancı otları araştırılmıştır. Buna göre; 45 familyada 207 cinse ait 213’ü tür, 71’i alttür ve 43’ü varyete kategorisinde olmak üzere toplam 327 tür ve türaltı takson belirlenmiştir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir; Avrupa-Sibirya (25), Akdeniz (29), İran-Turan (45) ve 222 takson ise çok bölgeli ya da fitocoğrafik bölgesi bilinmeyendir. Taksonlardan 23’ü endemik olup endemizm oranı % 7.03’dır. Endemik taksonların 17’si LC, 3’ü NT ve 3’ü CD risk kategorisindedir. Tarla yabancı otlarının bulundukları kültür bitkisine göre dağılımları ise şöyledir; buğday (186), şeker pancarı (102), arpa (44), kabak (37), nohut (33), domates (27), yulaf (17), mısır (16), biber (12) ve lahana (12)’dır. Araştırma alanın tamamında belirlenen tarla yabancı otlarının yaşam süreleri ise şöyledir; 141 takson tek yıllık, 29 takson iki yıllık ve 157 takson çok yıllıktır. Ayrıca alanda 312 taksonun otsu ve 15 taksonun odunsu yapıda olduğu belirlenmiştir
  • Küçük Resim
    Öğe
    Kırka (Eskişehir) ve çevresinin damarlı bitki florası
    (Artvin Çoruh Üniversitesi, 2013) Dere, Hasan Hüseyin; Koyuncu, Onur; Yaylacı, Ömer Koray; Öztürk, Derviş; Özgişi, Kurtuluş; Sezer, Okan; Savaroğlu, Filiz
    Kırka Kasabası Seyitgazi (Eskişehir)-Afyonkarahisar karayolu üzerinde Eskişehir’e 70, Seyitgazi’ye 27 km uzaklıkta olup, coğrafi konum olarak, İç Anadolu Bölgesinin kuzeybatısında yer almaktadır. 2009-2010 yılları arasında gerçekleştirilen arazi çalışmalarında Kırka kasabası çevresinden toplanmış olan 860 bitki örneğinin değerlendirilmesi sonucunda 69 familya’ya ait 287 cins ve bu cinslere ait 462 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. 462 taksonun 5’i Gymnospermae’ye 457’si ise Angiospermae’ye aittir. Angiospermae’ye ait 462 taksonun 386’i Dicotylodonae’ye ve 71’i Monocotylodonae’ye aittir. Belirlenen taksonların 61’i endemik olup, endemizm oranı % 13.20 dir. Araştırma sonucunda, takson sayısı bakımından bölgedeki en büyük familyalar sırasıyla; Asteraceae 50, Fabaceae 42, Brassicaeceae 40, Lamiaceae 33, Poaceae 25, Caryophyllaceae 23, Liliaceae 27, Boraginaceae 18, Apiaceae 20, Scrophulariaceae 15, Ranunculaceae 14, Papaveraceae 10 ve Rosaceae8’dir. Takson sayısı bakımından bölgedeki en büyük cinsler ise; Astragalus 10, Alyssum 10, Centaurea 9, Salvia 8, Silene, Veronica, Allium, Crocus ve Covolvulus 6, Trifolium, 5’ dir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımları ve oranları ise; % 16.45’i İran-Turan (76 takson), % 6.70’i Akdeniz (31 takson) %4.11’i Doğu Akdeniz (19 takson), %0,21’i Doğu Akdeniz (Dağ) (1 takson), % 0.21’i Omni Akdeniz (1 takson), % 6.49’i Avrupa-Sibirya (30 takson), % 1.70’i Karadeniz (5 takson) ve % 64,71’ geniş yayılışlı veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyen (299 takson)’dir.
  • Küçük Resim
    Öğe
    Pazaryeri (Bilecik) ve çevresinin damarlı bitkiler florası
    (Artvin Çoruh Üniversitesi, 2017) Kocaman, Beyza Güler; Yaylacı, Ömer Koray; Özgişi, Kurtuluş; Sezer, Okan; Koyuncu, Onur; Potoğlu Erkara, İsmühan
    Araştırma alanı Pazaryeri (Bilecik) ve çevresini kapsamakta olup Davis’in kareleme sistemine göre A2 ve B2 kareleri içinde yer almaktadır. 2013-2014 yılları arasında araştırma alanından floranın belirlenmesi için 2472 adet bitki örneği toplanmıştır. Toplanan bitki örnekleri herbaryum tekniklerine uygun olarak preslenip kurutulmuştur. Floristik liste APG III sistemi esas alınarak düzenlenmiştir. Yapılan teşhisler sonucunda çalışma bölgesinde; 61 familya, 312 cins, 532 tür ve tür altı damarlı bitki taksonu tespit edilmiştir. Araştırma alanındaki bitki taksonlarının fitocoğrafik bölgelere dağılımı ise şöyledir; %9.09’u İran-Turan, %12.50’i Akdeniz ve %10.79 Avrupa-Sibirya elementi. Çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenlerin oranı ise % 67.61’dir. Bölgedeki endemizm oranı %9.19’dur.