Yazar "Zengin, Nuray" seçeneğine göre listele

Listeleniyor 1 - 1 / 1
  • Küçük Resim
    Öğe
    Giresun ili Alucra yöresi saf ve karışık sarıçam meşçerelerinde bazı toprak özelliklerinin belirlenmesi
    (Artvin Çoruh Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, 2010) Zengin, Nuray; Tüfekçioğlu, Aydın
    Bu çalışmada, Giresun ili Alucra yöresi saf ve karışık sarıçam meşcerelerinde bazı toprak özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla Giresun Orman Bölge Müdürlüğü, Espiye Orman İşletme Müdürlüğü, Tohumluk ve Esenli Şefliği sınırları içerisinde 2. (20-40 yıl) yaş sınıfından 9; 3.(40-60 yıl) yaş sınıfından 11; 4. (60-80 yıl) yaş sınıfından 9 ve 5. (80-100 yıl) yaş sınıfından 16 olmak üzere rastgele yöntemle toplam 45 adet deneme alanı seçilmiştir. Seçilen bu deneme alanlarında çeşitli meşcere özellikleri ve bazı toprak özelliklerinin değişimi incelenmiştir. Çalışmada incelenen toprak özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 80x180 cm boyutlarında toprak çukurlarından dört derinlik kademesinden (0-20 cm, 20-40 cm, 40-60 cm ve 60-100 cm) toprak örnekleri alınmıştır. Alınan toprak örneklerinde toprak tekstürü, toprak organik maddesi, toprak reaksiyonu, toprak tuzluluğu analizleri yapılmıştır. Meşcere özelliklerinin belirlenmesi için deneme alanlarındaki tüm ağaçların yaşı ölçülmüş ve meşçere bonitetleri belirlenmiştir. Ayrıca her bir örnek alana ilişkin yükselti, eğim, bakı ve deneme alanı koordinatları belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda elde edilen veriler değerlendirildiğinde en yüksek kum oranı Çs+L meşçerelerinde, en düşük ise Çs+G meşçerelerinde çıkmıştır. Kil oranı derinlik kademesi arttıkça azalmıştır. pH değerleri toprak derinlik kademesi arttıkça yükselmiştir. pH değeri en yükse Çs türünde bulunmuştur. Yine toprak derinlik kademesi arttıkça organik madde miktarının azaldığı görülmüştür. Üst toprakta en yüksek organik madde miktarı Çs+G, Çs ve en az olarak Çs+L türünde bulunmuştur. Genel olarak yine toprak derinlik kademesiyle ters orantılı bir şekilde tuzluluğun azaldığı görülmüştür. Bakılara göre kum oranı üst toprakta gölgeli bakılarda daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Gölgeli bakılardaki pH değeri genel olarak bakıldığında güneşli bakıdan daha düşük çıkmıştır. Gölgeli bakılardaki toprak organik madde miktarı güneşli bakılara nazaran daha yüksek bulunmuştur. Gölgeli bakıda 0-20 cm derinlik kademesinde toprak tuzluluğu(%30.17), güneşli bakıdan (%29.11) daha fazla çıkmıştır.