Cilt 17 Sayı 1 (2016)
Bu koleksiyon için kalıcı URI
Güncel Gönderiler
Öğe İran bahçe sanatının ve tasarım özelliklerinin araştırılması(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Pouya, Sima; Demirel, ÖnerDünyanın farklı coğrafyalarında bahçe tasarımı ve uygulamaları, eskiden beri çağlara ve zamana göre toplumların ve medeniyetlerin ürünü olarak süregelen bir sanattır. İran’da bahçe sanatı, uzun geçmişe sahiptir ve tüm dönemlerde ve özellikle İslam’dan sonra büyük ilgi görmüştür. İran Bahçeleri hakkında dünya üzerinde farklı dillerde birçok yazılı kaynak olmasına rağmen, maalesef Türkiye’de İran Bahçelerinin tarihsel gelişimini, tasarımlarını ve tasarım kurallarını bilimsel olarak anlatan kaynak eser eksikliği bulunmaktadır. Bu çalışma ile İran Bahçe Sanatını tarihi sürecinde, tasarım değişiklikleri açısından incelemek ve İran Bahçelerini biçimlendiren asıl öğeleri ortaya koymak amaçlanmıştır.Öğe Dactylorhiza urvileana’nın in vitro asimbiyotik çimlendirilmesi ve fidelerinin oluşturulması(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Bektaş, ErsanBu çalışmada Orchidaceae familyasına ait Dactylorhiza urvillenana (Steud.) H.Baumann & Künkele’nin doku kültürü yöntemleriyle çoğaltılması amaçlandı. Başlangıç eksplantı olarak türe ait olgunlaşmış tohumlar kullanıldı. Sterilizasyonları ve canlılık testleri yapılan tohumların çeşitli temel besi ortamlarındaki çimlenme, protokorm ve kallus oluşum oranları tespit edildi. Çimlenen tohumlardan oluşan protokormlar, Zeatin’in farklı derişimleri ile desteklenen Orchimax aktif kömürlü besi ortamında (OAM) organogeneze teşvik edildi ve sürgün uzama miktarları ve ortalama kök sayıları belirlendi. Elde edilen sonuçlara göre, çimlenme, protokorm ve kallus oluşumunda denenen temel besi ortamlarından Orchimax aktif kömürlü besi ortamının daha etkili olduğu görüldü. Bu ortamdaki çimlenme oranı %62,39, protokorm oluşum oranı %73,18 ve kallus oluşum oranı %8,6 olarak belirlendi. Farklı zeatin derişimlerinin sürgün uzaması ve kök sayısı üzerine etkilerine bakıldığında, 1,0 mg/L derişiminin diğerlerinden daha olumlu sonuçlar verdiği görüldü ve bu ortamdan elde edilen ortalama sürgün boyu ve kök sayısı değerleri sırasıyla 36,05 mm ve 3,4 adet olarak hesaplandı.Öğe Silika ile kuşelenmiş atık kâğıtların plastik kompozit üretiminde değerlendirilmesi(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Peşman, Emrah; Tufan, MürşitBu çalışmada silika ile kaplanmış atık kağıt liflerinin dolgu maddesi olarak polietilen kompozit içerisinde değerlendirilebilme olanakları araştırılmıştır. Lif plastik kompozitlerin fiziksel, termal ve bazı mekanik özellikleri üzerine atık kağıtların içeriğinde bulunan silika kuşe tabakasının etkileri incelenmiştir. Bu kapsamda yüksek yoğunluklu polietilen (YYPE) içerisine % 40 oranında mineral içermeyen saf selüloz lifleri ile farklı oranlarda mineral içeren selüloz lifleri eklenmiştir. Kompozit levhaların içeriğinde yer alan mineral miktarı (SiO2-CaCO3) yaklaşık %0, %2.67, %4.95, %7.28 ve %9.73 civarında hesaplanmıştır. Silika ve dolgu maddesi miktarının artması ile plastik kompozitlerin su alma ve kalınlığına şişme değerlerinde önemli miktarda azalma meydana gelmiştir. Termal özelliklerinde ise kısıtlı bir artış olmuştur. Ayrıca kullanılan lifler ve üretilen kompozit örnekleri FTIR-ATR ve SEM-EDS ile karakterize edilmiştirÖğe Türkiye liken biyotasına katkılar(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Sezer, OkanBu çalışmada Türkiye’nin 30 farklı ilindeki 65 lokaliteden 175 liken oluşturan ve 12 likenikol fungus taksonu rapor edilmiştir. Rapor edilen taksonlardan bazıları bir veya daha fazla il için yeni kayıttır. İncelenen liken taksonlarının toplandığı lokaliteler substrat özellikleri belirtilerek verilmiştir.Öğe Bazı odun türlerinde tanalit-e emprenye maddesinin eğilme direnci ve eğilmede elastiklik modülüne etkileri(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Keskin, Hakan; Dağlıoğlu, NihatBu çalışma, Tanalith-E ile emprenye edilen bazi odun türlerinde eğilme direnci ve eğilmede elastiklik modülüne etkilerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Ülkemiz orman ürünleri endüstrisinde yaygın olarak kullanılan kayın, meşe, ceviz, kavak, dişbudak ve sarıçam odunlarından TS EN 345 esaslarına uyularak deney örnekleri hazırlanmış ve emprenye işlemi ASTM D 1413-76 esaslarına göre yapılmıştir. Emprenyesiz örneklerin emprenyeli örneklere göre; eğilme direnci değeri kayında %6.83, dişbudakta %5.12, sarıçamda %5.93 olurken; eğilmede elastiklik modülü meşede %7.15, dişbudakta %6.58 olarak tesbit edilmiştir. Tanalith-E ile emprenye edilmiş odun türlerinde eğilme direnci ve eğilmede elastiklik modülü değerleri en yüksek kayın ve dişbudakta, en düşük değerler ise kavak odununda elde edilmiştir.Öğe Farklı toprak işleme yöntemleriyle hazırlanan kurak alanlarda kabıyla birlikte dikilen fidanlarda yaşama yüzdesi ve büyüme(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Gülcü, Süleyman; Çelik, İsmailBu çalışmada, kurak alan ağaçlandırmalarında, değişik toprak işleme yöntemleriyle arazi hazırlığı yapılan alanlarda tüpüyle birlikte dikilen Karaçam [Pinus nigra Arnold. ssp. pallasiana (Lamb. Holmboe.)], Toros Sediri (Cedrus libani A. Rich) ve Boz Ardıç (Juniperus excelsa Bieb.) fidanlarının yaşama yüzdeleri ve büyümeleri incelenmiştir. Bu amaçla Karaman ağaçlandırma sahası deneme alanı olarak seçilmiştir. Deneme alanında arazi hazırlığı farklı ekipmanlarla yapılarak 12 değişik işlem uygulanmıştır. İşlemlerin uygulandığı parsellerde denemeye alınan türlere ait tüplü fidanlar tüpleri çıkarılmadan yalnız bir santimetrelik alt kısımları kesilerek dikilmiştir. Deneme tesadüf parselleri deneme desenine uygun olarak 3 yinelemeli ve her yinelemede 20 fidan olacak şekilde kurulmuştur. Dikimden sonraki ikinci vejetasyon dönemi sonunda yaşama yüzdesi, fidan boyu, son yıla ait sürgün boyu ve dip çap ölçümleri yapılmıştır.Verilerin değerlendirilmesi sonucunda, tüpleriyle birlikte dikilen fidanlarda ikinci vejetasyon dönemi sonunda en düşük yaşama yüzdesi Karaçamda (%38.89), en yüksek ise Boz Ardıçta (%88.89) elde edilmiştir. Uygulanan toprak işleme yöntemleri göz önüne alındığında, fidan gelişimi ve tutma başarısı bakımından üst toprak işlemesinin yapıldığı, diskaro ile gradoni işlemlerini birleştiren yöntemlerin her 3 tür için de daha başarılı olduğu belirlenmiştir. Ayrıca diğerlerine göre daha iyi performans gösteren 2’li riper+gradoni teras ve 3’lü riper+gradoni teras işlemleri ekonomik ve uygulama kolaylığı nedeniyle önerilebilir.Öğe Çay (Camellia Sinensis) alanlarının peyzaj değeri(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Güneroğlu, Nilgün; Acar, CengizTarımsal peyzajların Türkiye’deki etkinliği oldukça büyük olup, geniş alanlar kaplamaktadır. Ülkemizin yer aldığı iklim kuşağı ve coğrafi konumundan dolayı geçiş zonlarında yer alması tarımsal ürün tiplerini oldukça çeşitlendirmektedir. Buna bağlı olarak çeşitli bölge ve yöreleri karakterize eden tarımsal faaliyetlerin oluşturduğu farklı tarımsal peyzaj tipleri ortaya çıkmıştır. Tarımsal peyzajlar sadece temel gıda ihtiyacı için değil, doğal yaşam için habitat oluşturma, sera etkisini azaltmaya yönelik karbon tutma, kültürel ve görsel peyzajlar sunma amacına yönelikte kullanılabilmektedir. Ayrıca peyzaj değerinin de sunulan ekosistem servislerine bağlı olarak ekonomik bir karşılığı olduğu bilinmektedir. Bu nedenle çalışma tarımsal anlamda Doğu Karadeniz bölgesini karakterize eden çay bitkisinin Türkiye’deki vatanı olan Rize ilinde gerçekleştirilmiştir. Yöntem açısından çalışma üç aşamada gerçekleştirilmiştir. İlk aşama literatür derlemesi, ikinci aşama çalışma alanına ait kimlik kartlarının oluşturulması ve son aşamada ise gerçekleştirilen anket verilerine bağlı olarak çay alanlarının peyzaj değeri görsel algı ve turizm değeri dikkate alınarak incelenmiş ve alana ait peyzaj değeri haritası üretilmiştir. Elde edilen veriler ışığında 5 farklı peyzaj karakterinden 2 numaralı peyzaj karakterinin peyzaj değerinin en yüksek ve 4 numaralı peyzaj karakterinin en düşük peyzaj değerine sahip olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bütünsel bir peyzaj algısı sunan alanların daha çok beğenildiği ortaya çıkmıştır.Öğe Enzimatik muamele ile doğu ladini (Picea orientalisl.) diri odununun geçirgenliğinin arttırılması(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Durmaz, Sefa; Yıldız, Ümit CaferDoğu ladini (Picea orientalis L.) geçirgenliği düşük olan ağaç türlerinden bir tanesidir. Bu çalışmada doğu ladini diri odun örnekleri enzimatik muameleye uğratılarak, geçirgenliği arttırılmaya çalışılmıştır. Geçit membranları, komşu hücreler arasındaki su iletiminin gerçekleştirilmesinde önemli bir rol üstlenmektedir. Doğu ladini geçitleri, lif doygunluk noktası altındaki rutubetlerde kapanmaya meyillidir. Bu durum odundaki sıvı iletimini engelleyerek, emprenye işlemini zorlaştırmaktadır. Geçitler selüloz, hemiselüloz, lignin, pektin ve fenolik bileşiklerden oluşmaktadır. Torusun yüzeyini pektin maddesi kaplamaktadır. Bioprep 3000 L, Viscozyme L, Texazym BFE, Texazym DLG enzimleri tekstil endüstrisinde, lignoselülozik materyalin uzaklaştırılmasında yaygın olarak kullanılan enzimlerdir. Enzimatik muamele ile kapalı geçitlerin yapısı tahrip edilerek açılması hedeflenmiştir. Çalışmanın sonucunda, enzimatik muamele ile ladin odununun retensiyon ve penetrasyon derinliği değerlerinde artışlar elde edilmiştir. Farklı karışımlarından oluşan enzimler ile muamele edilen örneklerin retensiyon ve penetrasyon değerlerinde daha fazla artış meydana gelmiştir.Öğe Antalya Orman Bölge Müdürlüğü’nde yayılış gösteren kızılçam meşcereleri için uyumlu gövde profili denklem sistemlerinin geliştirilmesi(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Kumaş, Gökberkhan; Kahriman, AydınBu çalışmada, Antalya Orman Bölge Müdürlüğü’nde yayılış gösteren Kızılçam (Pinus brutia Ten.) ağaçları için Demaerschalk (1972), Demaerschalk (1973), Bruce ve ark. (1968), Max ve Burkhart (1976), Parresol ve ark. (1987), Jiang ve ark. (2005) ve Cao ve ark., (1980) denklemleri kullanılarak uyumlu gövde çapı ve gövde hacim modelleri geliştirilmiş ve bu denklemlerin başarı durumları karşılaştırılmıştır. Modeller arasında gövde çapı tahminlerinde en başarılı model Jiang ve ark. (2005) tarafından geliştirilen model olurken, gövde hacim tahminleri için en başarılı model ise Demaerschalk (1972) tarafından geliştirilen model olmuştur. Jiang ve ark. (2005) tarafından geliştirilen gövde çapı modelinin belirtme katsayısı 0.977 iken Demaerschalk (1972) tarafından geliştirilen gövde hacim modelinin belirtme katsayısı ise 0.969’dur. Bu çalışmada Demaerschalk (1972) modelini esas alarak geliştirilen ağaç hacim modeli, Uğurlu ve Özer (1979) ve Çatal (2009) tarafından geliştirilen çift girişli ağaç hacim denklemine oranla daha başarılı, Alemdağ (1962) ve Sun ve ark. (1978) tarafından geliştirilen hacim denklemlerine oranla daha kötü hacim tahminleri elde edilmiştir. Elde edilen sonuçlar uygun bulunan modellerin, verilerin sağlandığı Antalya ili için kullanılabilir nitelikte olduğunu göstermiştir.Öğe Yerleşke donatı bilgi sistemi (YEDBIS) oluşturulması üzerine bir çalışma(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Kurdoğlu, Banu Çiçek; Çelik, Kadir TolgaBu çalışma ile üniversitelerde geleceğe yönelik bir planlama ya da yenileme ve bakım işleriyle ilgili kararların alınması sırasında ihtiyaç duyulan bilgilere etkin ve güvenilir bir biçimde ulaşılmasına imkân tanıyan bir Yerleşke Donatı Bilgi Sistemi (YEDBİS) oluşturulmuştur. Çalışma kapsamında Karadeniz Teknik Üniversitesi Kanuni Yerleşkesi sınırları içinde yer alan 2369 adet kentsel donatı elemanına ait öznitelik bilgisi coğrafi bilgi sistemi (CBS) ortamına aktarılarak bir veri tabanı meydana getirilmiş ve her bir donatı için kimlik kartı hazırlanmıştır. Elde edilen verilere göre istatistiksel analizler yapılmıştır. Analizlere dayanarak yerleşke donatı elemanlarının sayısı, yoğunluğu, yerleşim modeli ve görsel nitelikleri ortaya konulmuştur. Tüm analizler ve değerlendirmeler ışığında, YEDBİS’in gerekliliği ve peyzaj planlama ve tasarımı açısından etkinliği tartışılıp, geliştirilmesi yönünde öneriler sunulmuştur.Öğe Elazığ-Malatya çevresinde yetişen Terfezia ve Picoa trüf türlerinin mikorizal ilişkileri ile in situ ve ex situ koruma durumunun tespit edilmesi(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2016) Akyüz, Mehmet; Kırbağ, Sevda; Gürhan, Yasemin; Bircan, BurakBu çalışmada; Elazığ ve Malatya çevresinde yetişen yarı kurak-kurak (çöl) trüflerin mikorizal ilişkileri ile koruma altına alınmasına (in situ ve ex situ) yönelik araştırmaların yapılması amaçlanmıştır. Trüf mantar türlerinin yetiştiği alanlarda elde edilen Helianthemum bitkilerinin kök yapıları incelenerek, mantar hif yapıları tespit edilmiştir. Ayrıca, T. boudieri, T. claveryi, T. olbiensis, P. lefebvrei ve P. juniperi örnekleri etiketlenerek kurtulmuş ve taze askokarp yapılarından doku kültürü yöntemiyle saf misel elde edilerek gen kaynakları koruma altına alınmıştır (ex situ koruma). Trüf mantar türlerinin yetiştiği alanların ‘’doğa koruma alanları’’ olarak ilan edilip, bu habitatların in situ koruma alanları olarak belirlenmesi gerektiği tespit edilmiştir.
