Cilt 4 Sayı 1 2021

Bu koleksiyon için kalıcı URI

https://hdl.handle.net/11494/3807

Listeleniyor 1 - 6 / 6

Türkiye’de tehlike altındaki türler: IUCN Kırmızı Liste verileri ile tehlike altındaki Fabaceae türlerine yönelik özel bir inceleme
(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2021) Aydın Kandemir, Fulya; Demir, Aynur
Habitatlar üzerinde devam eden baskı ile artan nüfus, endüstriyel ve kentsel gelişim, artan tarım uygulamaları, istilacı türlerin artan tehditleri ve iklim değişikliğinin etkileri ile birlikte bugün tehlike altında olmayan birçok tür, gelecekte büyük olasılıkla tehdit altına girecektir. Bu nedenle tehdit altında olan ya da olmayan tüm türler için yaşayabilir popülasyonların sürdürülmesini sağlamak amacı ile ortaya koyulan eylemler, türlerin yerinde korunmasını esas almalı ve bu eylem planları gerekli müdahale derecesine bağlı olarak tür yönetimi, eylem, koruma veya kurtarma planları olarak sınıflandırılmalıdır. Bu çalışmada, gelecekte gerçekleştirilmesi önerilen tür yönetimi planlarındaki ilk adım olması amacı ile Dünya Doğa ve Doğal Kaynakları Koruma Birliği (IUCN) Kırmızı Listesi’nde yer alan ve ülkemizde soyu tükenme tehlikesi altında bulunan Fabaceae familyasına ait türlerin (Lathyrus, Astragalus, Vicia, Lotus, Thermopsis) detaylı bir araştırması gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, (1) Fabaceae familyasına ait türlerin yayılış gösterdiği biyocoğrafik bölgelere, (2) yetiştiği habitatlara, (3) ekolojik özelliklerine, (5) karşı karşıya oldukları tehditlere, (6) ekonomik önemlerine, (7) etnobotanik özelliklerine ve halk arasındaki kullanım olanaklarına ilişkin detaylara yer verilmiştir. Ayrıca bu çalışma ile, türlerin lokasyonlarına ait güncel kayıtlar da değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucunda familyaya ait türlerin doğal yaşam alanlarına yönelik en önemli tehdit unsurlarının iklim değişikliği, aşırı otlatma, arazi ıslahı, saman yapma ve erozyon, baraj yapımı ve kentleşmenin neden olduğu bozulmalar olduğu görülmüştür. Tarımsal faaliyetler ve insan kaynaklı habitat kaybı ve bozulmaları da önemli tehdit unsurlarındandır. Bu çalışmaya göre ülkemizin önemli genetik zenginliklerinden olan ve IUCN Kırmızı Liste’sindeki Fabaceae familyasına ait türlerin nesillerini devam ettirebilmeleri amacı ile gerekli koruma önlemlerinin alınması ve koruma bilincinin geliştirilmesi gerekmektedir. Ayrıca, bu türlerin kullanım alanlarının belirlenmesi, ekolojik ve ekonomik önemlerinin saptanması son derece önemlidir. Türlerin korunmasına yönelik eylem planlarının hazırlanması ve genetik çeşitliliğin de içinde yer aldığı sürdürülebilir koruma ve kullanım stratejilerinin geliştirilmesi ise bu türlerin tüm yönleriyle araştırılmasına bağlıdır
A review for the pollinators of Papilionaceous flowers
(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2021) Aygören Uluer, Deniz
The evolution of keel flowers within Fabaceae, Polygalaceae and some other clades of angiosperms is attributed to skilled and strong bees. However, whether this is true or not, is still an open question. Therefore, the literature is surveyed for the Hymenopteran pollinators of keel flowers, for 119 sources and for 112 species, six genera and two tribes for five characters which are the size of the flowers, Hymenopteran flower visitors/pollinators, size of the Hymenopteran pollinators, pollen and nectar robbers/thieves and size of the Hymenopteran thieves/robbers. The results suggest that Fabales keel flowers are mainly pollinated by long-tongued bees, from Apidae and Megachilidae families; and the most common pollinators of the keel flowers are small Megachile and Osmia; medium-sized Apis, Anthophora and Eucera; and large Xylocopa, Bombus and Centris. While the literature suggests that keel flowers are pollinated by skilled and strong bees, the results of the current review have shown that this is not the whole case in terms of flower size and bee size. There is no difference between pollinator diversity and flower size. While floral robbers/thieves are mostly up to 2 cm, among them honey-bees (Apis mellifera) both pollinate and rob the keel flowers. Keel flowers of Polygalaceae and other angiosperm lineages are somehow similar to the keel flowers of Papilionoideae.
Bazı entomopatojenlerin Cydalima perspectalis (Lepidoptera: Crambidae) larvaları üzerindeki etkilerinin belirlenmesi
(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2021) Salioğlu, Şevval; Göktürk, Temel
Türkiye için yabancı istilacı bir tür olan Cydalima perspectalis, Şimşir bitkisinin en önemli zararlılarından biridir. C. perspectalis ile mücadele olanaklarını araştırma amacıyla yapılan bu çalışmada Brevibacillus brevis, Bacillus thuringiensis subsp. kenyae, Bacillus thuringiensis subsp. kurstakii, Bentar® ve Bacillus subtilis olmak üzere beş farklı bakteri örneği ve pozitif kontrol olarak organik insektisit Neemazal® kullanılmıştır. Uygulamalar sonucunda en etkili entomopatojenin %82.5 ile Bacillus subtilis olduğu görülmüştür. Etkisi en düşük entomopatojen ise %65 ile Bacillus thuringiensis subsp. kenyae bulunmuştur. C. perspectalis’in tespit edildiği bölgede yayılmasını ve zararını önlemek amacıyla uygulanacak entegre mücadele kapsamında Bacillus subtilis entomopatojeninin de kullanılabileceği kanaati uyanmıştır.
Contributions to the scorpions of the Bolkar Mountains (Turkey)
(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2021) Şenol, Özhan; Karataş, Ayşegül
Bolkar Mountains that is mountain group located between Inner Anatolia and Mediterranean region in the city borders of Niğde, Adana, Karaman, Konya and Mersin Provinces. 151 scorpion samples collected from 31 different localities from July to September in 2010. As a result of the evaluation of samples of terrain, 18 Euscorpius koci samples from Euscorpiidae; 113 Aegaeobuthus gibbosus samples from Buthidae (88 adult); 13 Protoiurus asiaticus samples from Luridae and 7 Scorpio fuscus samples from Scorpionidae were determined. Finally, this study gave information about systematics, morphological characteristics and bioecological observation of scorpions distributed in Bolkar Mountains.
Ulaş–Kangal (Sivas, Türkiye) arası florası
(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2021) Göktaş, Oktay; Akpulat, Hüseyin Aşkın
Bu araştırma, Ulaş–Kangal (Sivas) arası florasını kapsamaktadır. Araştırma materyali, 18 ay süre ile toplanan bitki örneklerinden oluşmaktadır. Bu süre içinde toplanan 420 örnekten, 218 takson tayin edilmiştir. 218 taksonun 57’si (%26,1) Türkiye için endemiktir. Araştırma bölgesinin florasını 36 familya ve 128 cins ve 218 takson oluşturmaktadır. Toplam taksonlardan 2’si Pteridophyta, 216’si Spermatophyta bölümlerine aittir. Angiospermae alt bölümü 216 taksona sahiptir. Sırasıyla, Angiospermae alt bölümüne ait taksonların 197’si Dicotyledonea, 19’u Monocotyledonea sınıfında yer almaktadır. Taksonların bitki coğrafyası bölgelerine dağılım oranları şöyledir: İran-Turan elementleri 90 (%41,3), Avrupa-Sibirya elementleri 8 (%3,7), Akdeniz elementi 19 (%8,7), geniş yayılışlı ve yayılışı bilinmeyenler 101 (%46,3). En büyük on familya ve takson sayıları şu şekildedir: Asteraceae (46), Lamiaceae (28), Fabaceae (21), Liliaceae (14), Boraginaceae (13), Brassicaceae (12), Caryophyllaceae (11), Papaveraceae (9), Ranunculaceae / Scrophulariaceae (8), Rosaceae (4) En büyük on cins ve takson sayıları şöyledir: Astragalus(9), Salvia (9), Centaurea (7), Anthemis(4), Allium (5), Papaver (4), Achillea (4), Erysimum (4), Helichrysum (4), Thymus (3)
A preliminary study on the comparison of inhibitory effects induced by PEG 6000 and Euphorbia hirta in two crop plants
(Artvin Çoruh Üniversitesi, 2021) Qadır, Saira; Salam, Iram Us; Khan, Afsheen; Quereshi, Ijaz Ahmed
Euphorbia hirta is commonly found in all tropical regions of the world, as invasive weed with an adverse effect on other plants. The current study features two important aspects: (i), Effects of E. hirta roots exudates (0, 50, 75 and 100% concentrations) (ii), Influence of PEG 6000 “Polyethylene glycol” (8, 16 and 40 g/l concentrations) on germination and growth criterion of Cicer arietinum (Chick pea) and Phaseolus vulgaris (French bean). In this regard osmotic potential of all the solutions have been balanced. It is observed that the root leachates of spurge weed significantly (p < 0.05) affected the germination rate while PEG has no positive or negative effect on growth activity. The growth parameters in both crops have altered by spurge weed and PEG solutions while highest inhibition was recorded in root length root exudates (3.5 cm) of C. arietinum which is in contrast to PEG (11.97 cm), this might be due to the presence of allelochemicals. The prescribed treatments also raised their pH values, where highest pH (7.9) obtained from 100% spurge weed induction which is relatively a stronger basic nature rather than neutral control samples. Comparative studies of both test crops shows that C. arietinum has appeared to be more influential than P. vulgaris. Two-way ANOVA has produced a significant difference (p < 0.05) between the effects of both treatments on germination and growth of test crops while within group (concentrations of each treatment) are weakly significant (p < 0.1) to each other. This would rather intimates that the inhibition has strongly emerged as an allelopathic response on Cicer arietinum and Phaseolus vulgaris plants by the induction of spurge weed (Euphorbia hirta) root exudates.

Güncel Gönderiler