Türkiye’deki resmî müzelerin eğitim amaçlı kullanılma durumunun incelenmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2025

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

AKADEMİSYENLER BİRLİĞİ DERNEĞİ

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Bu çalışma; Türkiye'de bulunan resmi müzelerin eğitim amaçlı ve eğitim ortamı olarak kullanılma durumlarını ve buna yönelik eğitim uygulamalarını, bu uygulamaların türünün ne olduğunu ve ne sıklıkta yapıldığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma araştırma yöntemiyle tasarlanmış ve Türkiye’deki 110 müzeden veri toplanarak yürütülmüştür. Bu sayı Türkiye’deki resmi müze evreninin neredeyse yarısını oluşturmaktadır. Araştırmanın nicel kısmında elde edilen bulgular incelendiğinde; müzelerin çoğunda eğitim uygulamalarına yer verildiği bu eğitimlerin genellikle 6-18 yaş aralığında verildiği, eğitim uygulamalarının rehberli turlar ve kaçakçılık eğitimleri dışında yılda 2-3 kez yapıldığı ve engelliler için de özel eğitim uygulamalarının yapıldığı bulgularına ulaşılmıştır. Bu bulgulara ek olarak 1980 ve öncesinde kurulan müzelerde yaş düzeyine göre eğitim uygulamaları arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Diğer yıllarda kurulan müzelerde böyle bir ilişki bulunmamıştır. Araştırmanın nitel kısmında ise müzelerde müze eğitimcisi veya uzman eğitim personeli ihtiyacı olduğu, eğitim için ödenek ve ortam eksikliği bulunduğu belirtilmiştir. Müzelerde eğitim uygulamalarına ilişkin yükseköğretim kurumları ve milli eğitim bakanlığına bağlı okullarla işbirliği yapılması gerektiği belirtilmiştir. Ayrıca sürdürülebilir eğitim uygulamaları, sanal müze etkinlikleri ve dijital eğitim araçlarından daha sıklıkla yararlanılması gerektiği vurgulanmıştır.
This study aimed to investigate the use of official museums in Turkey as educational environments, focusing on the types, frequency, and implementation of educational practices. Employing a mixed-methods design, the study gathered data from 110 museums across the country through both quantitative and qualitative approaches. Quantitative findings revealed that the majority of museums offer educational activities, primarily targeting individuals aged 6–18. These activities are typically conducted 2–3 times a year, excluding guided tours and training sessions on artifact smuggling. Additionally, some museums provide specialized educational programs for individuals with disabilities. A significant relationship was observed between age-specific educational practices and museums established in or before 1980; no such relationship was identified in museums founded in later years. Qualitative data highlighted the need for professional museum educators or specialized education personnel, as well as the lack of funding and appropriate spaces for educational activities. Participants emphasized the importance of collaboration between museums, higher education institutions, and schools affiliated with the Ministry of National Education. The findings also underscored the need to enhance sustainable educational practices and to increase the use of virtual museum platforms and digital learning tools.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Müzelerde eğitim uygulamaları, Yenilikçi eğitim ortamları, Müzecilik eğitimi, Eğitim ortamı olarak müzeler, Educational practices in museums, Innovative educational environments, Museology education, Museums as educational, Environments

Kaynak

Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

29

Sayı

2

Künye